मेरै अंगालोमा उही , प्रत्यक रात हुन्छ

पासाङ "प्रबासी "तमु
गोर्खा

छोडी जान्छ फेरी किन ?,जब प्रभात हुन्छ

टोलाउछन् नयन यी ,कल्पेर कल्पनामा

सुखै सुख भरिएर , मनमा खात हुन्छ

मन जोडिन्छ मनैमा ,मनको महलै भित्र

एक आपसमा हाम्रा ,सुनौला बात हुन्छ

बिहानी संगै छुटिन्छ ,सपनाको साथ त्यो

मन मुटुमा घातको , तुसारा पात हुन्छ

सप्ना सपनै रहेछ , बिउझी सम्झन्छु म

आखामा आँशुहरुको ,फेरी बर्षात हुन्छ

यस विधामा प्रकाशित : गजल

तपाइको बीचार ब्यक्त गर्नुस