ढुङ्गालाई पगाल्छु म पानी बनाउँछु

महेन्द्र प्रसाद पोखरेल

बैगुनीलाई यो दिलको रानी बनाउँछु

छुच्ची छिन रे सबैलाई खै के के भन्ने

काली भन्छु फकाउँछु ज्ञ्यानी बनाउँछु

निर्मोही झैँ सधै उन्ले गर्ने उल्टा कुरा

अब उन्लाई मायाँको म खानी बनाउँछु

नक्कल पार्दै आँखा मिर्काई कता कता घुम्दा

म भन्दा केहि नदेख्ने उनको बानी बनाउँछु

सँधै ठुला कुरा गर्छिन केहि नसुन्दै उनी

काखमा राख्छु मायाँ गर्छु सानी बनाउँछु

यस विधामा प्रकाशित : कविता, गजल

तपाइको बीचार ब्यक्त गर्नुस